Συνέντευξη του Προέδρου της Accept, Κώστα Γαβριηλίδη, στη δημοσιογράφο της City Free Press, Ιωάννα Χριστοδούλου

AttachmentSize
3_1.jpg45.58 KB

«Καιρός να ξεπεράσουμε την αμηχανία»

17.05.2014

Δυναμικός και διεκδικητικός, ο Κώστας αποτελεί την ήρεμη δύναμη της Accept ΛΟΑΤ Κύπρου. Συναντηθήκαμε την περασμένη Πέμπτη, αφότου ολοκληρώθηκε η Διάσκεψη Τύπου της οργάνωσης, για καφέ στο κέντρο της πόλης. Επί ευκαιρίας της σημερινής Παγκόσμιας Ημέρας κατά της Ομοφοβίας και Τρανσφοβίας, μιλήσαμε για όλα όσα απασχολούν τον ίδιο και την ACCEPT.
 

Με το που ολοκληρώθηκε η διάσκεψη τύπου από την Accept ΛΟΑΤ Κύπρουβγαίνει η Ιερά Σύνοδος με ανακοινωθέν για να τοποθετηθεί. Ήταν αναμενόμενο;
Εδώ και καιρό δεχόμαστε επικρίσεις από συγκεκριμένη ομάδα ιερωμένων αλλά αυτή είναι η πρώτη φορά που βγαίνει επίσημα η Ιερά Σύνοδος για να τοποθετηθεί. Προσωπικά είχα δηλώσει σε συνέντευξη που έδωσα την περασμένη βδομάδα πως χάρηκα που δεν τοποθετήθηκε επίσημα η εκκλησία εναντίον του GayPride, οπότε δεν ξέρω αν έχει σχέση κι αυτό. Παρόλα αυτά, υπολογίζω, πως μέσα σε τόσο σύντομο χρονικό διάστημα δεν θα ήταν δυνατόν να βγουν με Ανακοινωθέν. Οπότε, μπορεί να ήταν μια απόφαση που λήφθηκε πιο πριν.

Όταν λες μια συγκεκριμένη ομάδα ιερωμένων εννοείς πως γνωρίζεις και ποιοι ακριβώς είναι;
Βεβαίως. Ο Αρχιμανδρίτης Περδίκης για παράδειγμα ανήκει σ’ αυτή την ομάδα. Είχα παρευρεθεί πρόσφατα σε μία απ’ τις συναντήσεις τους και το ρεζουμέ όλων όσων άκουσα στην ενάμισι ώρα που ήμουνεκεί ήταν, πάνω-κάτω, πως για όλα φταίει η ομοφυλοφιλία.

Ήξεραν ότι ήσουν εκεί;
Δεν ξέρω αν με αναγνώρισαν αμέσως, πάντως πήγα και κάθισα στην πρώτη σειρά. Ήταν εκεί και ο βουλευτής Γιώργος Περδίκης ο οποίος με γνωρίζει. Παρέμεινα για ενάμισι ώρα και λίγες μέρες μετά διάβασα στο διαδίκτυο ότι το είχαν παρατηρήσει, λέει,πως ο πρόεδρος των ΛΟΑΤ ήταν εκεί, ο οποίος, έγραφε, δεν άντεξε να μείνει μέχρι το τέλος και έφυγε.

Τι λέχθηκε σ’ αυτή τη συνάντηση δηλαδή;
Λέχθηκαν πολλά, μεταξύ των οποίων και ότι το AIDS αποτελεί ένα καθαρά ομοφυλοφιλικό θέμα και ότι το μεταφέρουν στις γυναίκες τους άντρες οι οποίοι δεν μπορούν να συγκρατήσουν τα πάθη τους. Είχε λεχθεί επίσης πως οι ομοφυλόφιλοι είναι παιδεραστές, κάτι το οποίο αναφέρεται και στο εν λόγω Ανακοινωθέν. Μιλάμε για μια ομάδα η οποία τοποθετείται γενικότερα και εναντίον της έκτρωσης, του ασφαλούς σεξ... σαν να διανύουμε εκ νέου τον Μεσαίωνα. Πίσω στο Ανακοινωθέν, η τοποθέτησή τους ήταν αναμενόμενη και σίγουρα δεν ήταν κάτι καινούριο για μας. Υποστηρίζουν βασικά πως δεν είναι ανθρώπινο δικαίωμα κάποιου να είναι gay. Προσωπικά δεν με ανησυχεί ιδιαίτερα και είμαι βέβαιος ότι μπορούμε να το διαχειριστούμε. Επιπλέον πιστεύω πως το θέμα έχει γίνει τόσο πολύ mainstream, σε σημείο που περιθωριοποιούνται πλέον τα άτομα τα οποία εκφράζονται εναντίον των ΛΟΑΤ.

Οι έρευνες και τα ποσοστά που αναφέρονται γενικότερα σας βρίσκουν σύμφωνους;
Προσωπικά επιμένω στο ποσοστό που προέκυψε μέσα από έρευνα που δημοσιοποιήθηκε τον περασμένο Δεκέμβριο από το Υπουργείο Υγείας. Είχε διεξαχθεί από κοινού με το Πανεπιστήμιο Λευκωσίαςκαι το συμπέρασμα ήταν πως 10.2% των Κυπρίων έχουν σχέσεις με το ίδιο φύλο. Για να είμαι ειλικρινής, προσωπικά δεν θεωρώ πως οποιοσδήποτε έχει  σεξουαλική επαφή με το ίδιο φύλο είναι αυτόματα ομοφυλόφιλος. Αυτό που παίζει καθοριστικό ρόλο είναι τόσο οι ερωτικοί, όσο και οι συναισθηματικοί δεσμοί με άτομο του ιδίου φύλου. Βέβαια, αν υπολογίσουμε πως στο ποσοστό που προκύπτει από την εν λόγω έρευνα δεν συμπεριλήφθηκαν για παράδειγμα οι τρανσεξουαλικοί, πιθανότατα αυτό το ποσοστό να ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα.

Επιδίωξες ποτέ επίσημη συνάντηση με κάποιον αρμόδιο της εκκλησίας;
Δεν το έχω επιδιώξει και δεν μου ζητήθηκε ποτέ. Είχε συζητηθεί κάποια στιγμή σε συναντήσεις της Accept αλλά κρίναμε εν τέλει πως δεν υπάρχει κάποιος λόγος να συμβεί αυτό. Για να είμαι ειλικρινής δεν είναι και κάτι το οποίο θεωρώ απαραίτητο κι αυτό γιατί τα αιτήματά μας απευθύνονται στην πολιτεία. Δεν μας ενδιαφέρει η θέση της εκκλησίας, ούτε και έχουμε να λύσουμε κάτι με την εκκλησία.

Να σε ρωτήσω εάν εσύ πιστεύεις στον Θεό;
Πιστεύω ότι υπάρχει μια ανώτερη δύναμη. Δεν πιστεύω όμως στους ανθρώπους που σου επιβάλλουν να ζεις με κάποιο συγκεκριμένο τρόπο. Είμαι άτομο που λειτουργώ βάση των ηθικών αρχών μου και με αξιοπρέπεια. Μεγαλύτερη κινητήριος δύναμή μου, να βοηθώ τον συνάνθρωπό μου. Δεν θεωρώ, σε καμία περίπτωση, πως ότι έρχεται να επιβάλει η εκκλησία είναι κατ’ ανάγκη ορθό.

Τι αναμένεις απ’ το Gay Pride;
Ένας απ’ τους βασικούς στόχους είναι να αυξηθεί η ορατότητα, κάτι που έχουμε πετύχει ως ένα βαθμό. Η αποδοχή των συνανθρώπων μας, ανεξαρτήτως σεξουαλικού προσανατολισμού. Θεωρώ ότι πρόκειται για μια συζήτηση η οποία ωριμάζει την κοινωνία.

Να δώσω ένα παράδειγμα. Είχα ενημερωθεί πρόσφατα για μια συνεδρία εκπαιδευτικών στην οποία, παρόλο που η συζήτηση ήταν περί ίσης πληρωμής -μεταξύ ανδρών και γυναικών- κατέληξε να συζητείται το θέμα της ομοφυλοφιλίας. Παρευρισκόμενος με ενημέρωσε πως, σε γενικές γραμμές, φαίνεται να γίνεται ολοένα και πιο αποδεκτό από τους εκπαιδευτικούς το εν λόγω θέμα.

Πόσο περίπου άτομα αναμένεις να λάβουν μέρος στο Gay Pride;
Τον Οκτώβριο όταν είχαμε συναντηθεί με τον Δήμαρχο Λευκωσίας, του είχα πει πως ανέμενα 150 άτομα και είχε εκπλαγεί, αφού θεώρησε τον αριθμό μικρό. Νομίζω πως έτσι όπως εξελίχθηκαν τα πράματα, θα είναι πολύ περισσότερα.

 

Πώς το πήρε ο δήμαρχος το όλο θέμα του Pride;
Το φεστιβάλ έχει τεθεί υπό την αιγίδα του κ. Γιωρκάτζη. Ξέρω ότι δέχτηκε αντιδράσεις αλλά εν τέλει αποφασίστηκε πως αφού πρόκειται για κάτι το οποίο έχει να κάνει με τα ανθρώπινα δικαιώματα, είναι σημαντικό να γίνει. Δεν μπορείς να έχεις δύο μέτρα και δύο σταθμά και το ξέρει αυτό. Κοίτα, πρόκειται για κάτι που είτε τώρα, είτε πιο μετά, θα συνέβαινε. Νομίζω είμαστε πιο έτοιμοι για τη διεξαγωγή του φέτος, παρόλο που αντιμετωπίσαμε διάφορα προβλήματα με τις χορηγίες και εξακολουθούμε να αντιμετωπίζουμε.

Ποιες είναι οι ανάγκες;
Πολλές. Απ’ την εκτύπωση των προγραμμάτων, στο ρεύμα, τη σκηνή, στα φώτα, τις σημαίες…

Έχετε υποστήριξη;
Ναι. Στους υποστηριχτές συγκαταλέγονται μεταξύ άλλων το Γραφείο του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου στην Κύπρο, η Αντιπροσωπεία της Ευρωπαϊκής Επιτροπής στην Κύπρο, ο Οργανισμός Νεολαίας Κύπρου, ενώ έχουμε και την υποστήριξη της Επιτρόπου Διοικήσεως. Στην ιστοσελίδα μας μπορεί κάποιος να στηρίξει με δωρεές την διοργάνωση.

Στις 17 Μαΐου είναι η διεθνής ημέρα κατά της Ομοφοβίας και Τρανσφοβίας. Νιώθεις πως το φετινό Gay Pride θα ενδυναμώσει περαιτέρω το μήνυμα;
Τα τελευταία τέσσερα χρόνια κάνουμε σχετικές εκδηλώσεις που αφορούν στην σημερινή μέρα και σίγουρα δεν ήταν τόσο οργανωμένες όπως είναι φέτος. Λίγος κόσμος γνώριζε τη δράση μας ή απλά ενημερώνονταν συγκεκριμένοι κύκλοι, όπως αυτοί των μη-κυβερνητικών οργανώσεων. Φέτος, με το Gay Pride ελπίζουμε να γίνει μια αλλαγή. Χαιρόμαστε που ο κ. Γιωρκάτζης μας στηρίζει, είχε έρθει και παλαιότερα να στηρίξει event μας, το ίδιο και η κα. Μαύρου, η οποία μάλιστα ήταν και η πρώτη που μας είχε υποστηρίξει και την ευχαριστούμε θερμά γι’ αυτό. Είχαν γίνει εκδηλώσεις στην Λεμεσό τις οποίες είχε στηρίξει ο δήμαρχος κ. Χρίστου και στη Πάφο, το 2012, τις οποίες είχε στηρίξει ο δήμαρχος κ. Βέργας. Ήταν τα πρώτα μας βήματα, σε μια περίοδο που κανείς δεν συζητούσε γι’ αυτό.

Εσύ πότε ανέλαβες;
Το Μάιο του 2012. Πιο πριν πρόεδρος της ομάδας που έστηνε την οργάνωση ήταν η Σύλβια Μάντη, ένας χρυσός άνθρωπος που μας βοήθησε σε ό,τι προέκυψε στην πορεία. Η κατάθεση του καταστατικού είχε γίνει από τον Οκτώβριο του 2010 και πήραμε ένα χρόνο μετά απάντηση. Υπάρχουν πάντα και τα προβλήματα γραφειοκρατίας υποθέτω, όπως τώρα, με το Σύμφωνο Συμβίωσης.

Που βρισκόμαστε με αυτό το θέμα;
Κανείς δεν γνωρίζει επίσημα που βρίσκεται αυτή η υπόθεση. Η κατάθεση στο Υπουργικό Συμβούλιο έγινε από την κα. Ελένη Μαύρου, την οποία ευχαριστούμε πάρα πολύ και στην οποία είμαστε ευγνώμονες. Αναμέναμε για αρκετό καιρό απάντηση, υποθέσαμε και πάλι πως ήταν λόγω της γραφειοκρατίας, ίσως και της Ευρωπαϊκής Προεδρίας τότε. Στις 14 Φεβρουαρίου του 2013 είχε περάσει ένα προσχέδιο νομοσχεδίου, την ίδια μέρα που είχε εγκριθεί στη Γαλλία ο νόμος. Περνάει λοιπόν σαν προσχέδιο και φτάνει στη νομική υπηρεσία. Ακολούθησαν οι προεδρικές εκλογές και μετά τα γνωστά γεγονότα του περασμένου Μαρτίου. Εννοείται πως εκείνο το διάστημα εμείς δεν το πιέσαμε καθόλου, ξέραμε πως η εποχή δεν ήταν η κατάλληλη. Επικοινωνήσαμε τον Σεπτέμβριο και πάλι, με την νομική υπηρεσία και μας ενημερώνει ότι… έφυγε από κοντά τους και πήγε πίσω στο Υπουργείο Εσωτερικών. Τους είχε ζητηθεί να γίνει διαβούλευση με τα υπόλοιπα Υπουργεία που θα επηρεάζονταν. Ένα μήνα μετά και μετά από πολλή πίεση καταφέρνω να μιλήσω με τον τότε διευθυντή του ΥΠΕΣ τον κ. Ασσιώτη, ο οποίος μου υπόσχεται ότι θα καθοριζόταν ένα χρονοδιάγραμμα, μέχρι τις 6 Δεκεμβρίου, μου είχε πει. Τον επόμενο μήνα βγήκε και επίσημα ο κ. Χάσικος και δήλωσε ότι όντως είχε μπει ένα χρονοδιάγραμμα. Φτάσαμε Μάιο του 2014 και η τελευταία μας επικοινωνία ήταν ότι γίνονται ακόμα διαβουλεύσεις με τα υπουργεία. Αναπάντητο ακόμα το ερώτημα για το που βρίσκεται.

Καλά, αφού είχαν δεσμευτεί…
Ναι, μια δέσμευση είχαμε και από τον νυν πρόεδρο της δημοκρατίας στην προεκλογική του. Έλεγε ότι εντός ενός χρόνου θα έφτανε το νομοσχέδιο στη Βουλή. Άλλη μια δέσμευση ήταν πως θα συμβουλεύονταν τις μη-κυβερνητικές οργανώσεις και εξ όσων γνωρίζω δεν ρωτήθηκε καμία. Επιπλέον, όταν τον περασμένο Δεκέμβριο είχαμε διοργανώσει εκδήλωση για τον κ. Αλέκο Μοδινό, όπου είχε παρευρεθεί και ο κυβερνητικός εκπρόσωπος, ο τελευταίος μας διαβεβαίωσε ότι υπάρχει αυτό το νομοσχέδιο και ότι προχωρά.

Προσωπικά πιστεύω πως βρίσκεται κάπου καταχωνιασμένο μέσα στο Υπουργείο Εσωτερικών και δεν έτυχε σοβαρής επεξεργασίας. Για να είμαι ειλικρινής, μόνο η κα. Μαύρου ακολούθησε την ορθή διαδικασία.

Πρόκειται για ένα βήμα πιο κοντά στον γάμο ομόφυλων ζευγαριών;
Δεν θα ήθελα να το θέσουμε ακριβώς έτσι γιατί το θέμα είναι νομικό. Στη Γαλλία για παράδειγμα μόλις πέρυσι εγκρίθηκε ο γάμος μεταξύ ομόφυλων ενώ από το 1999 ίσχυε το σύμφωνο συμβίωσης. Στην Αγγλία είναι σήμερα επιτρεπτή η υιοθεσία παιδιών, ενώ σε Ιρλανδία και Ισπανία, ενώ ο στόχος ήταν το σύμφωνο συμβίωσης, στο τέλος κατέληξαν να εγκρίνουν τον πολιτικό γάμο. Στην Ελλάδα έχουν το σύμφωνο συμβίωσηςγια ετερόφυλα ζευγάρια αλλά, ως έχει, δεν εξυπηρετεί και σε πολλά. Είναι η βασική μας προτεραιότητα αυτή τη στιγμή και υπάρχει ανάγκη να προχωρήσει αυτό το θέμα. Ας δούμε και το θέμα της Μάλτας, μιας μικρής, νησιώτικης ευρωπαϊκής χώρας όπως εμείς, με έντονη επίσης την παρουσία της εκκλησίας. Από τον περασμένο μήνα είναι νόμιμος ο πολιτικός γάμος μεταξύ ομόφυλων.

Έχεις δει το facebookpost του  Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου για την νικήτρια της Eurovision;
Δεν το είχα προσέξει αλλά δεν με εκπλήσσει. Υπάρχει μια κατανόηση εκεί έξω σχετικά με τα ΛΟΑΤ δικαιώματα. Θα ήθελα να δω μία πιο αυθεντική στάση και από τα δικά μας πολιτικά και νομικά όργανα. Κάνουμε μισές δουλειές στη Κύπρο και είναι κρίμα. Όταν ο κ. Αλέκος Μοδινός είχε φτάσει μέχρι το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων το 1988 και το 1993 είχε βγει η απόφαση για την αποποινικοποίηση της ομοφυλοφιλίας, μας πήρε μέχρι το 1998 για να την θέσουμε σε ισχύ. Έπρεπε να μας το επιβάλουν, να μας ασκήσουν πίεση από το εξωτερικό για να προχωρήσουμε και το βάλαμε σε ισχύ μόνο όταν σίμωνε η ένταξή μας στην ΕΕ. Δεν προχωρήσαμε σ’ αυτό επειδή αντιληφθήκαμε πως αφορά στα ανθρώπινα δικαιώματα αλλά γιατί μας το επέβαλαν. Η τότε κυβέρνηση είχε μάλιστα πάει στο Δικαστήριο μεταξύ 1988-1993, για να βάλει κάτω τα επιχειρήματά της, γιατί δεν έπρεπε, λέει, να αποποινικοποιηθεί. Κάνουμε μισές δουλειές, όπως η Ρωσία σήμερα, όπου ναι μεν αποποινικοποιήθηκε αλλά απαγορεύεται να το συζητάς. Πέρυσι όταν είχε περάσει ο σχετικός νόμος στη Ρωσία είχαμε κάνει πορεία έξω απ’ την Ρωσική Πρεσβεία στη Λευκωσία. Μου κάνει εντύπωση που το κράτος μας αναμένει να του υποδειχθεί πως πρέπει να διαχειριστεί τα ανθρώπινα δικαιώματα, την ιδιωτική ζωή.

Τι να πουν οι… μαμάδες στα παιδιά τους για την Conchita;
Την αλήθεια να πουν. Πως κάποια άτομα έτσι επιλέγουν να είναι και πρέπει να το αποδεχόμαστε, είτε μας αρέσει, είτε όχι. Δεν υπάρχει λόγος να νιώθει κάποιος αμηχανία. Όσο πιο ενημερωμένα είναι τα παιδιά, τόσο πιο εύκολη γίνεται στο μέλλον η ζωή τους και η ζωή της… μαμάς τους. Είναι καθαρά θέμα αποδοχής κι επιπλέον ένα θέμα που πρέπει να τύχει αγωγής και παιδείας, αρχίζοντας απ’ τα σχολεία, κάτι που υποστηρίζει και η κα. Κουρσουμπά,  Επίτροπος Προστασίας των Δικαιωμάτων του Παιδιού. Έχω αντιληφθεί πως αρκετοί εκπαιδευτικοί είναι όλο και πιο κοντά στο θέμα. Το 2012 είχαμε διοργανώσει μία από κοινού δράση μαζί με το Υπουργείο Παιδείας και το Συμβούλιο Νεολαίας, που είχε να κάνει με τον σχολικό εκφοβισμό. Αυτό που κατάλαβα τότε, είναι η αμηχανία που νιώθουν οι εκπαιδευτικοί που δεν ξέρουν πώς να αντιμετωπίσουν το θέμα. Είναι αναγκαία η εκπαίδευση δασκάλων και καθηγητών για το θέμα και πιστεύω πως μπορεί να γίνει πολύ καλή δουλειά σε αυτόν τον τομέα. Και από τα πανεπιστήμια αναμένω κάποια ευαισθητοποίηση όσον αφορά στην προώθηση ΛΟΑΤ οργανώσεων.

Ποιος είναι ο Κώστας Γαβριηλίδης και πως κατέληξε στη θέση του προέδρου της Accept;
Έχω σπουδάσει Business Information Technology και ζούσα για μία δεκαετία στην Αγγλία, εκ των οποίων τα τελευταία έξι, εργαζόμουν ως προγραμματιστής. Κι ενώ στην Αγγλία ένιωθα πολύ άνετα με την σεξουαλικότητά μου, είχα μία μικρή φοβία, δεν θα το κρύψω, όσον αφορούσε στην επιστροφή μου στην Κύπρο. Παρόλα αυτά δεν θέλω να πω πως στο Λονδίνο ο κόσμος είναι κατ' ανάγκη κουλ με το θέμα της ομοφοβίας. Εγώ εργαζόμουν για ένα χρόνο με άνθρωπο ο οποίος έκανε όλη μέρα gay jokes στο γραφείο. Ώσπου μια μέρα και μετά από ερωτήσεις συναδέλφων, αν έχω κοπέλα κλπ, είχα πει στο γραφείο πως είμαι ομοφυλόφιλος. Πέφτει σύρμα στα αφεντικά μου, ένας Κύπριος της Αγγλίας και ο άλλος Άγγλος. Ο πρώτος εκπλήσσεται και μου λέει ότι πρώτη φορά του δηλώνει κάποιος ανοικτά ότι είναι ομοφυλόφιλος και ο δεύτερος με ρώτησε, αρχικά, αν θα… άλλαζε κάτι στην εμφάνισή μου, λόγω του ότι τους ενημέρωσα. Τον διαβεβαίωσα πως, το ίδιο άτομο ήμουν όπως και την μέρα πριν. Από εκείνη την στιγμή δεν ξανακούστηκε gay joke στο γραφείο.

Είχε ενημερωθεί το προσωπικό δηλαδή;
Αυτή ήταν και η αρχική μου υποψία η οποία και επιβεβαιώθηκε, όταν αργότερα είχαν προσλάβει ένα Πακιστανό προγραμματιστή και το αφεντικό απαγόρευσε οποιουδήποτε είδους ρατσιστικά αστεία στο γραφείο. Οπόταν υπέθεσα πως το ίδιο θα είχε συμβεί και με μένα, πράγμα το οποίο σέβομαι και εκτιμώ.

Και τι απέγινε ο διπλανός σου στη δουλειά;
Καταλήξαμε να γίνουμε πολύ καλοί φίλοι. Κοίτα, νιώθω αρκετά δυνατός για να μπορώ να χειριστώ ομοφοβικά statements ή αστεία, παρόλα αυτά είναι γεγονός πως πολλοί ομοφυλόφιλοι μπορεί να μην μπορούν. Είναι λεπτή η γραμμή. Μετά από καιρό, ο συγκεκριμένος ξανάρχισε τα αστεία αλλά λόγω του ότι ήταν ενήμερος,  μου έδωσε κι εμένα το δικαίωμα να μπορώ να γελάω μ’ αυτά και ν’ απαντάω. Ήμασταν για έξι χρόνια συνάδελφοι και ακόμα διατηρούμε επαφές.

Και επιστρέφεις στην Κύπρο πότε;
Το 2009, παρόλο που περνούσα πολύ καλά στη δουλειά μου, ήθελα να επιστρέψω πίσω στους δικούς μου, τους φίλους μου και, κακά τα ψέματα, στην καλή ποιότητα ζωής της Κύπρου. Αρχίζω δουλειά εδώ λοιπόν και μέσω ενός φίλου μαθαίνω πως οργανώνεται μία ομάδα για τα ΛΟΑΤ δικαιώματα και πως έψαχναν προγραμματιστή για να στήσουν την ιστοσελίδα τους. Ομολογώ πως δεν ήμουν ιδιαίτερα out στην Κύπρο τότε, εκτός απ’ τον στενό φιλικό μου κύκλο. Αναμίχθηκα στην ομάδα πιο ενεργά τον Ιανουάριο του 2010, όταν και προσπαθούσαμε να συντάξουμε το καταστατικό της οργάνωσης, το οποίο και καταθέσαμε τον Οκτώβριο του ιδίου χρόνου. Αναμένοντας την έγκριση, φτάνουμε στον Μάιοτου 2012, όταν και γίνονται οι πρώτες εκλογές και εκεί προέκυψε η προεδρία.

Έχεις κάποιο μήνυμα να στείλεις σχετικά με την σημερινή μέρα;
Θα ‘θελα να πω πως το να αποδέχεσαι τον εαυτό σου και με την σειρά του ο κόσμος να αποδέχεται αυτό που είσαι δημιουργεί πιο αυθεντικές σχέσεις μεταξύ των ανθρώπων, ανεξαρτήτου της σεξουαλικότητάς τους. Τα ΛΟΑΤ άτομα δεν είναι μόνο… ΛΟΑΤ. Είναι διαφορετικοί χαρακτήρες, έχουν διαφορετικά πιστεύω. Η αποδοχή των ατόμων αυτών δίνει την ευκαιρία σε κάποιον να τους γνωρίσει καλύτερα. Καιρός να… ξεπεράσουμε την αμηχανία.

Your rating: None Average: 5 (2 votes)